1) Parietal Lob (Haritalama ve Hareket Merkezi): 

Bu bölge nesnelerin nerede olduğunu ve onlara nasıl ulaşılacağını (Dorsal akış) hesaplar.

Radyo dili, çocuğa "navigasyonel ipuçları" vererek (örneğin: "Üç adım önünde bir eşik var") parietal lobun eksik bıraktığı üç boyutlu zihinsel haritayı kelimelerle tamamlar.

​

2) Temporal Lob (Bilgi Kütüphanesi):

Nesne, yüz ve yol tanımadan (Ventral akış) sorumlu olan bu bölgeye, radyo dili sayesinde işitsel etiketler gönderilir.

Görsel olarak tanınamayan bir nesne, "Sana yuvarlak ve pürüzsüz bir elma uzatıyorum" denildiğinde kütüphanedeki bilgilerle eşleştirilir ve anlam kazanır.

​

3) Frontal Lob (Yönetici ve Karar Merkezi):

Görsel dikkat ve planlamadan sorumludur.

Radyo dili, çocuğa neye odaklanması gerektiğini söyleyerek "genel müdürün" (frontal lob) üzerindeki karar verme yükünü hafifletir ve dikkatin doğru noktaya kanalize edilmesini sağlar.

​

4) Oksipital Lob (Yazıcı): Görüntü netliği ve kontrastı işler. Radyo dili, "yazıcının" silik bıraktığı detayları betimleyerek görüntünün zihinde daha net canlanmasına yardımcı olur.

​

​